تبليغاتX
عباسگاه!
همانطور که مستحضرید...اهم اهم....خب...بله البته.......ااااااا.......هیچی دیگه.....همین

 

سلام!

 

امیدوارم هر کسی که این متنو میخونه خوب باشه

 

 

 

 

من شیرین هستم دوست و همکلاسی نگار که البته توی یک دبیرستان درس خوندیم! البته در اون دوران یادمه همیشه نگار دوس داشت منو به یه کتک حسابی مهمون کنه به خصوص وقتی جلوی کلاس با دوستام  مسخره بازی در میاوردم! اصلآ هم فکرشو نمی کردم که روزی نگار دوست صمیمی من بشه. منم همین احساسو داشتم! چون نگار خیلی اون ته کلاس....!!! در هر صورت الان می تونم به جرات بگم که نگار تنها دختریه که تونستم باهاش به این سرعت خیلی صمیمی بشم و اون هم متقابلا با من راحت باشه. تا جایی که حتی حرفای دلم رو هم بهش بزنم اما خب این آدم عباس بر خلاف من خواسته قبل از این که شروع به نوشتن در این وبلاگ کنه یه کم خودشو معرفی کنه. و فکر کنم با توجه به حرفای نگار تونستید من رو هم یه کمی بشناسید.

حالا میخوام بیشتر بگم:

 

حدودا هجده نوزده سال پیش از مادری باردار زاده شدم.و از اونجا که تنها دختر خونواده بودم همه انتظار داشتن که یه کم متفاوت باشم اما خب مسلما نه تا این حد!

 

 

 خب از هوش سرشار کودکیم میتونم براتون بگم که من تا سن 4سالگی یعنی قبل از اینکه از خونه قبلی مون اسباب کشی کنیم بیایم اینجا فکر می کردم که اعداد 12تا هستند و آخرین عدد همون 12 هست.اونم به این دلیل که وسط خونمون یه سری پله بود که تعدادش12تا  بود ...! وقتی که امدیم اینجا من شروع کردم به شمردن پله ها :یک دو سه ......یازده دوازده.....وای نه!!!!!

این چی بود دیگه!؟ فاجعه !!!!!!!!مگه بعد از 12 هم عددی هست؟؟؟؟بعداز یه هفته کلنجار رفتن با خودم بالاخره از بابام خواستم که پله هارو بشمره و من فهمیدم که بعد از دوازده هم اعدادی وجود دارند!!!!

تا سن 14 سالگی کاملا آروم بودم اما در پی تحولی شگرف تبدیل شدم به موجود کلاس بهم ریز و از همون موقع تا آخر دوران مدرسه یه پام همیشه تو دفتر بود.بعدشم که کنکور مزخرف گریبانمونو گرفت(همون شتری که در خونه همه میخوابه...) و هم من  هم نگار هیچ استرسی نداشتیم و حتی نمی دونستیم چی به چیه و درست بعد از بیرون اومدن از جلسه کنکور بود که فهمیدیم جریان چی بوده.بعدش هم جفتمون با رتبه های گوناگون!(نگار گفت سانسور کنم!!!!) پاشدیم اومدیم اینجا.دلیل فلسفه بافی های پشت چراغ قرمز هم دقیقا همینه.روز ثبت نام هم که دیدنی بود. من و نگار هر دو با سه چهار روز تاخیر رفته بودیم.پا به پای هم همه مراحل ثبت نام رو پشت سر گذاشتیم بدون اینکه من بشناسمش در حالیکه فقط 3-4 ماه همو ندیده بودیم.آخر هم نگار منو دید:-سلام!

من:

-سلام!!!!!!!!!

من:

-شیرییییییین سلام!

اینجا بود که مطمئن شدم با منه:ببخشید شما؟

-                              شیرین منم!

-                              -من؟اااااا نگار تویی؟؟؟؟اینجا؟هه هه هه هه !تو دیگه چرا؟

-                              -دقیقا به همون دلیلی که تو اینجایی!

-                              .......

 

به هر حال الان داریم تو یکی از بهترین دانشکده های حقوق دنیا زیر دست بهترین استادا تبدیل به وکلا و حقوق دان های خبره می شیم. از افتخارات این دانشکده اینه که رئیسشو توی تلویزیون نشون داده!!! بعضی استاداش اسکی بلدن و رزمی کار هستن و آماده دست به یقه شدن با پسرا و گیر دادن به دخترا. تاز ه!فرانسه هم رفتن!(اگه گفتید کی؟؟؟)

 

دانشگاهمون برنامه های فرهنگی تربیتی هم داره.مث اینی که این پایین عکسشو میبینید.

 

خب فعلا فکر کنم کافی باشه.

...........................................................................................................................

 

 

خلاصه منم مث نگار دارم  یواش یواش بزرگ می شم و شنیدم که آدم تو این سن باید یه سری کار هارو کنار بذاره.البته نگار که میگه شایعه س!حالا نمی دونم راست می گه یا نه....

 

                                                                            خب،فعلا  خداحافظ،

 

 

 

پی نوشت: شایان ذکر است که نگار به دلایل فنی هنوز موفق به ثبت نام کامل نشده! خانم ن.... مسئول آموزش مون هر بار می بیندش با چوب دنبالش می کنه و دانشکده رو رو سرش می ذاره! چندین بار همین خانم فوق الذکر زنگ زده خونشون و انواع دری وری های آب کشیده و آب نکیشیده رو نثار ایشون کرده که ........وردار این مدارک کوفتی تو بیار اما نگار همچنان قصد نداره این کارو بکنه در حالیکه چند وقت دیگه ترم ۲ شروع میشه که این نیز خود جای بسی صحبت داره در این مقال نمی گنجد.

فکر کنم نگار اصلا دوست نداره تو زندگیش کاری رو کامل انجام بده!!!!!!!

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم آذر 1385ساعت 19:41  توسط شیرین | 
دو شنبه     ساعت ۱۳:۰۰    کلاس اقتصاد

استاد:البته الان وکلا خودشون نقض کننده ی حقوق بشرند چون حق الوکاله رو میگیرن اما کار رو انجام نمیدن...

من:نخیر استاد کی همچین چیزیو گفته؟؟؟؟

استاد:در جامعه این موضوع رو داریم میبینیم!

من:نه استاد اتفاقآ وکلا کار رو انجام میدن اما موکلا پولی پرداخت نمیکنن!

استاد: نخیر خانوم ...!

من :چرا استاد... ااااااااامن خودم هر شب شکم گرسنه سر بر بالین میذارم.. نون نداریم بخوریم ...!

بچه ها: 

استاد که به چرت و پرتای من عادت داره:

...نشون به اون نشون که وقتی بعد از ۲ساعت تهران گردی به دلیل یک طرفه شدن ولیعصر رسیدم خونه دیدم کسی خونه نیست و شام هم نداریم... خلاصه شب شکم گرسنه سر بر بالین گذاشتم و توبه کردم که دیگه حرم مفت نزنم....!!!!!!!!!!!

چهار شنبه       ساعت ۱۳:۰۰          کتابخانه ی دانشگاه

توضیح انکه تصمیم گرفته بودیم که با شیرین و بیتا درس بخونیم اما وسطا برق رفت ..هوا هم ابری بود ...کتابخونه هم تو زیر زمین! خلاصه نوری وجود نداشت....

منم دفترمو بستم و سرمو گذاشتم رو میز!

مسول کتابخونه اومد تو:اااااااااا شما هم برق ندارید! البته اینجا که کسی درس نمیخونه همه خوابن(منظور:برق لازم ندارید!!!)

من:

حالا من دفعه ی اولم بود که لای جزوه هامو هوا میدادم...ببین خودشون نخواستناااااا.... این اتفاق نادره که من لای جزوه هامو هوا بدم!

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم آذر 1385ساعت 10:34  توسط نگار | 

سلام!

امیدوارم هر کسی که این متنو میخونه خوب باشه...

من نگار هستم دوست و همکلاسی شیرین که البته توی یک دبیرستان درس خوندیم! البته در اون دوران یادمه همیشه دوس داشتم شیرینو به یه کتک حسابی مهمون کنم به خصوص وقتی جلوی کلاس با دوستاش مسخره بازی در میاورد! اصلآ هم فکرشو نمی کردم که روزی شیرین دوست صمیمی من بشه. احتمالآ اونم همین احساسو داشته! در هر صورت الان می تونم به جرات بگم که شیرین دومین دختریه که تونستم باهاش خیلی صمیمی بشم تا جایی که حتی حرفای دلم رو هم بهش بزنم اما نمی دونم این ادم عباس چرا حتی نخواسته قبل از این که شروع به نوشتن در این وبلاگ کنه یه کم خودشو معرفی کنه. من خودمو تا حدودی معرفی می کنم و با توجه به حرفای من می تونید شیرین رو هم یه کمی بشناسید!    

من حدود ۱۲ روز پیش ۱۹ سالگی رو تموم کردم و وارد ۲۰ سالگی شدم و البته اصلآ این موضوع رو دوست ندارم و خیلی ناراحتم که کم کم(!) دارم بزرگ می شم اخه میدونید چیه من اصلآ نمی تونم خانوم باشم و مثل بچه ی ادم باشم دوست دارم همیشه از در و دیوار برم بالا اما چون قد و هیکلم یه چیز دیگه ای می گه مجبورم که تا حدودی اروم باشم!!!!!!!بر همین اساس بود که روز دوشنبه وقتی برای ناهار از در دانشگاه می اومدیم بیرون یه مکالمه ای بین ما و یکی از پسرای کلاس رخ داد که گفتنش شاید خالی از لطف نباشه :

پسره:دارید میرید؟ ینی سر کلاسای بعد از ظهر نیستید؟(با لحن خوشحال)

ما:بله؟چرا هستیم داریم میریم ناهار بخوریم!

پسره:ینی بر میگردید؟(با لحن نا امید!)

ما:اره

پسره:خب نیاید دیگه ... اخه وقتی نیستید کلاس خیلی اروم و خوبه !!!!!!!

من: دستت درد نکنه اقای ....!

همونطوری که از اسم وبلاگ معلومه ما توی دانشگاه ازاد درس میخونیم که البته الان میدونم با اوردن اسم ازاد دارم نمک رو زخم شیرین میپاشم! منو شیرین از بخت باحالمون مجبور شدیم بریم دانشگاه ازاد که اگه متن قبلی شیرین رو بخونید می بینید چه استاد های توپی داره....همه داغون! باز هم جا داره این جا یه مکالمه ی معمول رو که حداقل هفته ای یک بار بین من و شیرین رخ می ده رو براتون بنویسم:

دوشنبه                      ساعت ۶:۳۰              توی اتوبوس                             پشت چراغ قرمز نیایش شیرین:اما ما خیلی بد شانسی اوردیم . من نمی دونم ما چرا باید بیایم دانشگاه ازاد!                       من:اه. اره به خدا شیرین اگه می دونستم تو هم می خوای حقوق بخونی و رتبه ات هم نزدیک منه با هم هماهنگ میکردیم برای شهرستان....                                                                              شیرین:اره بابا تقصیر سهمیه هاست...                                                                                    من: اره نامردا  

 شیرین :اه دیگه خفه شو نگار حالم به هم خورد!

دقیقآ یک هفته ی بعد همون جا همون ساعت:

شیرین:اما خیلی نامردی شد                                                                                                من: اره                                                                                                                             شیرین:اخه چرا باید بریم ازاد!                                                                                                  من:بسکه بد شانسیم !                                                                                                       شیرین:دیروز انقلاب بودم دانشگاه تهرانو دیدم داغ دلم تازه شد!                                                   من::(( باید میرفتیم شهرستان اصلآ!                                                                                     شیرین: اه دیگه خفه شو!                                                                                                       

۳ ثانیه بعد:

شیرین: اخه میدونی چیه خیلی نا مردیه!                                                                                 من: اره                                                                                                                            شیرین:اخه                                                                                                                           و این جاست که من یه هو پا میشم از جام و میگم: شیرین من همین الان تصمیم گرفتم برم پیشش!!!! کاری نداری؟ خدافظ! شیرین هم میگه خاک بر سر ذلیلت( که البته راستم میگه!) خدافظ!

خلاصه این هم از روزگار ما و ارزو های ما...

یه احساس غریبی به من میگه که برای بار اول یه کم فقط یه کم زیاد حرف زدم..... پس تا بعد...

                                                                                                                          خداحافظ!

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم آذر 1385ساعت 9:52  توسط نگار | 

سلام.امروز اومدم تا یک چشمه از محیط فرهنگی جذاب این دانشکده رو نشونتون بدم.

ساعت یازده.کلاس حقوق اساسی.دوشنبه

استاد:...در راس آن شورای منطقه است که,خانم گنجی!,ریاست آنرا پرفه به عهده دارد.هان؟(با لحن خود استاد!)

-استاد؟پرفه از کی رئیس بوده؟

استاد:پرفه یک سمت هست مثل استاندار,شهردار...

-....

نیم ساعت بعد

استاد:خب حالا کی می تونه بگه پرفه چیه؟

-پرفه اسم رئیس شورای یک منطقه توی فرانسه هست...

استاد:...کلاس فوق العاده فعالی دارین...ادامه می دیم.خب,کنفدراسیون یعنی اینکه دو یا چند کشور در زمینه های مختلف میان! تشریک مساعی می کنن...

-استاد می شه تکرار کنین؟

اس:نخیر آقا!آقای...بخون از روش

آی...:...در زمینه های مختلف می آیند تشریک مساعی می کنند!!!

استاد:....

ساعت پنج.مبانی جامعه شناسی

استاد:خب شما دانشجو های ترم یک بهتون واجبه که چند تا کتاب رو حتما 

بخونین. اول قرارداد اجتماعی دوم روح القوانین  سوم کتاب خود من که همیشه به دردتون می خوره!قیمتی هم نداره,فقط هزار تومان!

بچه ها:

-استاد فرار داد اجتماعی گفتین از کیه؟

اس:ساکت پسر!دارم حرف می زنم!خلاصه این کتابا رو حتما تهیه کنین!

...خب،کتاب روح القوانین اثر کیه؟

-ژان ژاک روسو!

اس:آفرین!ادامه می دیم...جامعه مانند طبیعت تابع قوانین است.مونتسکیو مفهوم قانون را...قانون را...

-استاد بد خط نوشته؟

-بدید ما بخونیم از روش!

اس:چی میگی پسر مگه من دارم از رو می خونم؟بعد از سی سال اینا تو ذهن من جا افتاده!(عینکشو جابجا میکنه و روی کاغذ دقیق میشه)

بده ببینم جزوه تو

-بفرمایین

اس:چرا اینجا اشتباه نوشتی؟روح القوانین اثر مونتسکیو ئه.قرارداد اجتماعی هم از ژان ژاک روسو

-استاد خودتون گفتید!

اس:من؟نخیر آقا!گوشتو باز کن!

رو به بچه ها:من نمی دونم این دانشگاه آزاد چطور یه مشت آدم بی اطلاع رو راه میده تو!!!!

-بله بله استاد کاملا درسته

اس:خب بچه ها از هفته آینده بیست دقیقه زود تر بیاین که سر کلاس که از اون طرف بیست دقیقه زودتر تعطیل کنیم.شایدم فوق العاده بذاریم.چون خب می دونین که هوا زمستون شده و....

بچه ها:...هوا چی شده؟؟؟؟؟؟؟؟

یکی از دخترا:آقای....به بچه ها بگین قبول نکنن

اس:خانم ساکت!پاشو از اونجا ببینم!چی دارین به هم میگین در گوش هم؟واسه همینه میگم جدا بشینین!اصلا از جلسه بعد این طرف دخترا(به سمت جا استادی اشاره میکنه!) اون طرف هم پسرا،بینتون هم فاصله!!!!

-استاد میخواین اصلا کلاسو دوتا کنیم بعد کلاس پسرارو منحل کنین فقط سر کلاس دخترا برید!

 

باقی مسائل به دلایل امنیتی....!

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم آذر 1385ساعت 14:46  توسط شیرین |